Terugblik

Dit wordt een logboek op het web, het ‘world wide web’, zoals het in de beginjaren nog werd genoemd. Volgens Wikipedia is een web-log of blog “een persoonlijk dagboek op een website, dat regelmatig wordt bijgehouden. Meestal gaat het om teksten die in omgekeerd chronologische volgorde verschijnen.” Het nieuwste bericht staat dus bovenaan.

Dat betekent dat dit bericht uiteindelijk helemaal onderaan een reeks berichten komt te staan van de leden van het college van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Vlieland. Afwisselend zullen burgemeester Tineke Schokker, de wethouders Rients Hoekstra en ik (Elsje de Ruijter) een bijdrage leveren. Dat willen we minstens 1 maal per maand doen. Wat we met dit weblog willen bereiken is divers. Elk collegelid zal het ook op zijn of haar eigen manier gaan invullen. Onze insteek is om u als lezer een inkijkje te geven in ons werk op dit mooie eiland Vlieland.

Dit is mijn eerste periode als wethouder. Inmiddels zit ik op de kop af 4 maanden ‘in het vak’. Het is dus nog tamelijk nieuw voor mij. Ik blik even terug op 14 mei j.l., de dag dat ik als wethouder werd benoemd.

De coalitieonderhandelingen zijn afgerond. De partijen Nieuw Liberaal Vlieland en GroenWit zijn tot een akkoord gekomen. Het plan is onderaan dit blog terug te lezen. Onderdeel van het akkoord is het voordragen van twee wethouders, één namens elke partij.

En daar sta je dan. In mijn geval – tijdelijk – ondersteund door een stok. Rechts buiten beeld een volle publieke tribune. Zelden zit de publieke tribune zo vol als bij speciale vergaderingen als deze. Dat voelt als een heel warm welkom. We luisteren naar de woorden van onze burgemeester Tineke Schokker. Zij leest de tekst voor waarmee ze Rients Hoekstra en mij de eed afneemt. Op de vraag of je deze benoeming aanvaard, wordt van je verwacht dat je “Ja” zegt. Het is een beetje alsof je het ja-woord geeft. Nu nog terugkrabbelen kan eigenlijk niet meer.

Dat deden we dan ook niet. Volmondig verklaarden we te beloven dat we naar eer en geweten zullen handelen en geen gunsten hebben verleend om in deze positie te kunnen komen. Mooie woorden, die vooral zeggen dat we ons best gaan doen, dat we ons houden aan de wet en dat we geen mensen hebben omgekocht om wethouder te kunnen worden. We kregen in ruil voor de woorden “Dat verklaar en beloof ik” een grote bos bloemen. En een heleboel felicitaties na afloop van de vergadering. Toch een beetje omkoping?

Reacties (0)

Plaats een reactie